មាស តែងតែត្រូវបានគេចាត់ទុកជានិមិត្តសញ្ញានៃទ្រព្យសម្បត្តិ ថាមពល និង ភាពស្រស់ស្អាតក្នុងវប្បធម៌ជាច្រើនពាសពេញពិភពលោក។ មាស មិនត្រឹមតែមានវត្តមានតាមគ្រឿងអលង្ការ និង រូបិយវត្ថុនោះទេ ប៉ុន្តែ មាស ក៏មានពាក្យចចាមអារ៉ាមថាមានវត្តមានក្នុងរូបរាងកាយរបស់មនុស្សយើងផងដែរ។
មាស ដែលមាននិមិត្តសញ្ញាគីមីថា «Au» គឺជាលោហៈធាតុដ៏កម្រ និង មានតម្លៃបំផុតមួយក្នុងធម្មជាតិលើភពផែនដីយើងនេះ។ វាកកើតក្នុងស្រទាប់ភពផែនដីក្នុងកំហាប់ទាបបំផុត ពោលគឺត្រឹមប្រមាណ ០.០០៤ ផ្នែកក្នុងមួយលាន (ppm)។ ដូច្នេះឆ្ងល់ថា តើសារធាតុមាសនេះចូលក្នុងរូបរាងកាយរបស់មនុស្សតាមណា?
តាមការលើកឡើងរបស់អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ ពួកគេជឿជាក់ថា «មាស» គឺដូចជាសមាសធាតុដទៃជាច្រើនទៀតដែលអាចចូលមកក្នុងរាងកាយមនុស្សតាមរយៈចំណីអាហារ ទឹក ឬ ខ្យល់អាកាសដែលខ្លួនមនុស្សប៉ះពាល់ជារៀងរាល់ថ្ងៃនេះដូចជា ដី ទឹក ឬ រុក្ខជាតិដែលយើងទទួលទាន ជាដើម។ ឧទាហរណ៍ ៖ បន្លែខ្លះស្រូបយកសារធាតុរ៉ែពីដីដោយរ៉ែទាំងនោះក៏រួមមានទាំងមាសនេះផងដែរ ទោះក្នុងបរិមាណតិចតួចក៏ដោយ។ សំណួរចោទសួរទៀតថា តើបរិមាណមាសក្នុងរាងកាយមនុស្សនេះវាមានសារសំខាន់ដែរឬអត់?
បើតាមការសិក្សាមួយចេញផ្សាយដោយ American Chemical Society (ACS) បរិមាណមាសដែលមានក្នុងរាងកាយមនុស្សពេញវ័យជាមធ្យមមានប្រមាណ ០.២ មីលីក្រាម ដែលចំនួននេះតិចជាងម៉ាសរាងកាយសរុបដល់ទៅ ០.០០០០០០៣%។ បរិមាណនៃមាសទាំងនេះភាគច្រើនគឺប្រមូលផ្ដុំនៅក្នុងឈាម ឆ្អឹង និង ជាលិកាទន់របស់មនុស្ស។ បរិមាណនេះគឺតិចតួចខ្លាំងរហូតវាសឹងតែមិនអាចរកឃើញប្រសិនបើមិនមានការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វិភាគទំនើបដូចជា atomic absorption spectroscopy ជាដើម។ យ៉ាងណាមិញ ខាង ACS បានលើកឡើងដែរថា ចំនួនមាសនេះគឺមិនដើរតួនាទីសំខាន់ក្នុងរាងកាយដូចទៅនឹងធាតុដែកក្នុងអេម៉ូក្លូប៊ីន ឬ កាល់ស្យូមក្នុងឆ្អឹងនោះឡើយ។
ទោះបីជាវត្តមានសារធាតុមាសនៅក្នុងរាងកាយត្រូវបានអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រទទួលស្គាល់ថាមានក៏ពិតមែន តែក៏មានចម្ងល់ជាច្រើនផុសឡើងជុំវិញអត្ថន័យរបស់វាផងដែរ។ ក្នុងវិជ្ជាថ្នាំបុរាណរបស់វប្បធម៌ប្រទេសខ្លះ មាស ត្រូវបានគេជឿថាមានសមត្ថភាពអាចព្យាបាល និង ជួយដល់សុខភាព។ មាស ធ្លាប់ត្រូវគេជឿថាអាចជួយបណ្ដេញជាតិពុលក្នុងរាងកាយ បង្កើនប្រព័ន្ធភាពស៊ាំ ឬ ជួយឱ្យអាយុវែង តែយ៉ាងណា ចំពោះការសិក្សាស្រាវជ្រាវក្នុងសម័យថ្មីនេះ នៅមិនទាន់មាននរណារកឃើញភស្តុតាងគាំទ្រការអះអាងទាំងនោះនៅឡើយ។
តាមរបាយការណ៍ក្នុង British Medical Journal មាស គឺមិនមែនជាសមាសធាតុចាំបាច់ទ្រទ្រង់ជីវិតនោះឡើយ ហើយរាងកាយមនុស្សក៏មិនត្រូវការវាដើម្បីរក្សាមុខងារសរីរាង្គដែរ។ ដោយឡែក ការប្រើប្រាស់មាសក្នុងថ្នាំសម័យទំនើបដូចជាប្រើប្រាស់សម្រាប់ព្យាបាលជំងឺរលាកសន្លាក់ឆ្អឹង គឺផ្អែកទៅលើសមាសធាតុគីមីដែលមាននៅក្នុងមាស (ឧទាហរណ៍ ដូចជា gold sodium thiomalate) គឺមិនមែនជាមាសសុទ្ធនោះឡើយ។ សរុបមកវិញ មាសគឺពិតជាមានវត្តមានក្នុងរាងកាយមនុស្សពិតប្រាកដមែន គ្រាន់តែមានក្នុងបរិមាណដ៏តិចតួចបំផុត៕
